Tak jak inne państwa zachodnie, Kanada odniosła ogromne korzyści z boomu gospodarczego po 1945 roku. Rozwijały się przemysł i rolnictwo, styl życia stawał się coraz bardziej konsumpcyjny. Dzięki imigrantom społeczeństwo kanadyjskie stało się bardziej zróżnicowane, co nie wydawało poważniejszych problemów. Towarzyszył temu wzrost populacji- na początku lat 90. liczba ludności osiągnęła 27 milionów. Jednakże w latach 60. ujawniły się w Kanadzie problemy związane z obecnością w tym kraju mniejszości etnicznych posiadających odrębną tradycję. Mieszkańcy prowincji Quebec, będący w większość potomkami francuskich kolonistów, zaczęli coraz silniej odwoływać się do swojego kulturowego i historycznego dziedzictwa. Przyczynił się do tego napływ do Quebecu dużej liczby imigrantów, którzy zazwyczaj uczyli się języka angielskiego. Mieszkańcy Quebecu zaczęli czuć , że ich kultura jest w ramach federacji kanadyjskiej zagrożona przez wzrastającą dominację Kanadyjczyków anglojęzycznych. Stali się jeszcze bardziej radykalni po wizycie francuskiego prezydenta Charlesa de Gaulle'a,.